Boekrecensie: Klassieker To Kill a Mockingbird is zware kost

1001004000957827

Boek: To Kill a Mockingbird

Auteur: Harper Lee

Sterren: 3

 


Opgroeien in een klein stadje dat net zo saai is als de wachtruimte in het gemeentehuis, dat is de basis van het verhaal. Een jong meisje en haar broer lijken iedere dag hun tijd uit te zitten op een plek waar niets te beleven valt. Tegelijkertijd is er veel commotie rondom een rechtszaak waar de vader van de kinderen mee worstelt. In een tijd waar gekleurde mensen nog in dienst genomen worden, steekt het rassenprobleem de kop op. Hoe gaan de vader en vooral de kinderen hier mee om?

Van een klassieker als deze wordt veel verwacht. Het boek staat op menig verlanglijstje, maar wordt simpelweg vaak uitgesteld, juist omdat het zo’n classic is. Want zo’n boek zal vast niet zo makkelijk zijn om te lezen, en dat kost moeite. Klopt, het is geen verhaal dat je zo 1-2-3 leest. Verwacht dat je de eerste bladzijden zo’n drie keer opnieuw moet lezen voordat je snapt wat er staat. Na dit een paar keer gedaan te hebben, wen je aan het oude Engels en kom je er makkelijker doorheen.

Zet je door, dan word je beloond met een heerlijke sfeer. Het slaperige stadje lijkt levensecht. De kinderen in het verhaal zijn zo beschreven dat je ze ieder moment in je eigen straat rond zou kunnen zien rennen. Dit zorgt ervoor dat je je al snel gaat hechten aan deze Amerikaanse familie, wat er weer voor zorgt dat je door wil lezen.

Dat doorlezen doe je echter alleen om te kijken hoe het met ze afloopt. Het verhaal is namelijk net zo saai als het stadje zelf. In dit boek is morgen hetzelfde als gisteren en volgende week niet anders dan vorige week: er gebeurt niet veel en iedere dag ziet er exact hetzelfde uit. Er zit weinig spanning in het boek, en de auteur geeft je weinig redenen om die bladzijdes om te blijven slaan.

Toch toen we dit, en dat is vooral te danken aan de boodschappen die dit boek ons mee wil geven. We leren als lezer dat liefde en haat niet ver van elkaar afliggen, dat onschuld en schuld dicht bij elkaar liggen en dat wijsheid een gift is. Daarbij zijn de gruwelen rondom het rassenprobleem onwijs goed beschreven.

Als je dit boek alleen leest omdat het een klassieker is: niet doen. Je wordt teleurgesteld. Lees je het echter om er iets van op te steken Γ©n ben je een doorzetter? Dan kan je nog wel eens positief verrast worden.

love, bente

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s