Story: Ik ben happy, en daar blijft iedereen met zijn poten vanaf

Samen met een vriend liep ik de stad in. “Holy shit, ik heb zo’n zin in deze avond!” Ik glimlachte naar hem. Ook ik had enorm naar dit uitje uitgekeken. Even helemaal niks. Geen werk, geen studie, geen ellenlange verhalen tikken op mijn laptop over kopjes thee, verdomd leuke boeken of mensen die ik niet ken. Voor heel even rust in mijn hoofd, hallelujah! Daar was ik zo enorm aan toe. Ik wilde hem dit net vertellen, toen mijn telefoon ging. Het was mijn werk. ‘God dammit.’

Ik nam op, en terwijl ik luisterde naar de stem aan de andere kant van de lijn, was mijn gelukkige bui binnen no-time verdwenen. Ik was blijkbaar iets vergeten te doen. Of ik daar de volgende keer alsjeblieft wel aan wilde denken? Voor de rest van de avond was ik getransformeerd tot een milde versie van Cruella de Vil. Zelfs een magische fee kon geen lach meer op mijn gezicht toveren. En dat gezellige uitje? Die hadden we net zo goed af kunnen blazen, ik was er toch met mijn hoofd niet meer bij.

Ik en negativiteit, die twee gaan niet zo goed samen. Er hoeft maar één ding te gebeuren in mijn omgeving, en ik kan me dag en nacht zorgen maken. Wat resulteert in een dagelijkse transformatie naar een willekeurige slechterik uit een Disney-film. Want waarom maakte mijn vriendin die rotopmerking nou? Wat had die vreemde Whatsapp van mijn zus te betekenen? Waarom kon mijn werk alleen de fouten maar noemen? Het lijkt alsof ik ieder beetje negativiteit in mijn omgeving opzuig als een spons. Om me vervolgens de hele dag, wat zeg ik, de hele week rot te voelen.

“Jezus, wat doe je moeilijk. Laat alles je niet zo beïnvloeden. Houd je gewoon met jezelf bezig!” Daar had je mijn moeder, zus, vader of één van mijn vrienden weer. Met goedbedoelde quotes als ‘don’t worry, be happy’, probeerde ze me van mijn kwaaltje te ontdoen, maar relativeren? No way. Het werkte niet.

Niet alleen ik heb daar last van, af en toe voelt het alsof minimaal de helft van de wereldbevolking met dit kwaaltje te maken heeft. Wij laten ons geluk maar al te graag afhangen van onze omgeving. Doen we iets fantastisch goed? Dan zijn we door het dolle heen. Maar doen we onvermijdelijk een keer wat fout, gaat er wat mis, dan haten we de hele wereld. Alsof onze bui, gedachten en emoties bepaald worden door de rest van de wereld.

En dat is o zo verkeerd. Geluk hoort niet af te hangen van een wildvreemd persoon, de bui van je baas of dat ene berichtje van je vriend. Het is niet erg om die dingen te registreren, als je ze vervolgens maar kei hard van je wegduwt in plaats van de Spongebob- snap je ‘m, spons… –  uit te hangen. “Kan mij het een worst wezen dat hij niet blij is, ik ben dat goddomme wel en daar laat ik mijn humeur niet van afhangen,” zouden meer van ons moeten kunnen zeggen.

Want – o wat klinkt het cliché – geluk hangt van onszelf af, en niet van anderen. En dus besloot ik om iedere dag met dezelfde gedachte uit bed te stappen. “Ik ben ontiegelijk blij vandaag, en daar blijft iedereen met zijn poten vanaf.”

Love, Bente (2)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s