Story: Een doodnormaal lichaam is niet goed genoeg

Ken je dat plaatje van die aap? Ik noem het ook wel de seizoensgebonden aap. Want hij laat zich op Facebook maar zo’n twee keer zien. Wanneer het bikiniseizoen van start gaat, en op het moment dat tengere vrouwenlichamen met vleugeltjes de catwalk bewandelen tijdens de Victoria’s Secret Show. Het is die aap die heel beteuterd naar zijn buik kijkt, die zo enorm groot is dat hij zijn arme voetjes niet meer kan zien.

Op dit moment, ben ik die aap. Want terwijl mijn vriend zijn oor allang op het kussen heeft liggen, sta ik in die seizoensgebonden aap-houding voor de spiegel. Kin op de borst, starend naar het lichaamsdeel dat voor driekwart van de vrouwen – en de mannen – als een regelrechte natuurramp aanvoelt. De ramp van het lichaam.

En mocht ik voorbij die buik kunnen kijken, dan zijn mijn benen aan de beurt. Ik trek een beetje aan het vel, kijk hoe ver ik afzit van een thigh gap, en ga vervolgens weer terug naar mijn buik. Waarop ik vervolgens beteuterd naar mezelf in de spiegel kijk.

Aan de tags onder de foto van die seizoensgebonden aap te zien, ben ik niet de enige die een dagelijks rondje voor de spiegel doet. Reacties als “haha, dit ben jij echt!” of “kijk, dit zijn wij” staan allemaal onder die foto. Maar hoe hard we er op dat moment ook om kunnen lachen, grappig is het niet. Die beteuterde aap lijkt alleen maar lachwekkend, omdat we ons er allemaal in herkennen. En dat is misschien nog wel het ergste.

Want onder die tags zitten ook de ‘fitgirls’ onder ons, en de meisjes die het liefst twee maaltijden per dag over willen slaan om er nóg beter uit te zien. Mensen met een fantastisch lichaam en – zo ver ik kan zien – een buik die geen enkele overeenkomst toont met die van de seizoensgebonden aap.

En ook ik zie mijn naam vaak terug onder die foto, waarop mijn vriend me er weer aan moet herinneren dat ik gestoord ben. Dat er een steekie los zit, daar ergens in mijn hoofd. Want mijn buik, die is zo plat als een dubbeltje, net als al die andere mensen die elkaar toch blijven taggen onder dat ‘hilarische’ plaatje. En toch blijf ik ontevreden, ook al kan ik gewoon mijn eigen voeten zien als ik naar beneden kijk.

Niet gek, want met het vergelijkingsmateriaal dat wij tegenwoordig hebben, zijn we pas tevreden als alles plat is. Als onze dijbenen elkaar niet aanraken en onze heupen toch net dat zandlopers-effect creëren. Want met een doodnormaal lichaam, zit je nog dichterbij die aap dan bij het lichaam van een Victoria’s Secret Angel. En dan doe je blijkbaar toch echt iets fout.

Maar wanneer gaan we met zijn allen beseffen dat niet ons lichaam fout is, maar onze gedachtegang? Dat we er meer dan prima uit zien en dat we pas echt een reality check moeten doen met onze manier van denken? Dat het die beteuterde blik in de spiegel is die nog heel wat werk vereist, en niet ons lichaam?

Vergeet die smalle poppetjes op de catwalk, laat je niet omverblazen door Photoshop en al die social media en stop met het taggen van jezelf onder die seizoensgebonden aap. Kijk in plaats daarvan eens wat minder vaak beteuterd in de spiegel. Je ziet er goed uit, en dat hoef je niet iedere dag opnieuw in twijfel te trekken.

Love, Bente (2)

Advertenties

4 gedachtes over “Story: Een doodnormaal lichaam is niet goed genoeg

  1. Jorinde zegt:

    Goed geschreven! Ik ben meer die aap dan een fitgirl, maar word ergens ook zo moe van mijn eigen gedachtengang en de focus waar de maatschappij tegenwoordig op ligt. Dik, dun, thigh gap, ronde billen. Er is maar een klein percentage van de bevolking die er zo van nature uitziet of het geld er voor heeft om zich zo te laten verbouwen. Zodra je door je Instagram feed scrollt en een sixpack voorbij ziet komen denk je automatisch, “oh shit, ik heb net een zak m&ms weggewerkt.” Ik merk dat als je ouder word het wel minder word en je jezelf accepteert zoals je bent (het beter relativeert, of er iets aan doet). We moeten onszelf in ieder geval maar wat minder met elkaar vergelijken.

  2. mar.iella zegt:

    Pfoe, herkenbaar zeg! Op ‘goede’ dagen kan ik dit ook denken maar op dagen dat ik niet lekker in mijn vel zit, is de aap toch de winnaar 😂

  3. wilmke zegt:

    Ik sport 6 x per week en sommige zullen mij als fitgirl zien, maar zo zie ik mezelf helemaal niet! Ik raak dat randje over de broek bij buigen ook niet kwijt en ik ben degene die er altijd over loopt te zeiken tegen m’n vriend. Hij wordt op z’n beurt tureluurs van mijn ge-emmer erover.. Het zit vaak in je hoofd, negatieve gedachtes. Heb vandaag nog een verhaal geschreven over dat ik lieg over mijn gewicht. Komt op zelfde neer..
    X Wilmke

Laat een reactie achter op mar.iella Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s