Story: Fuck de goede voornemens. Oliebollen eten, zal ik!

“Als ik nog één flitsende roze broek zie, eet ik mijn schoen op,” mompelde ik terwijl ik in de auto onderweg naar huis was. Het was 1 januari, en ik was met mijn gedachten bij de grote Nieuwjaarskoek die ik thuis ging verorberen. Na de oliebol natuurlijk, waar ik er al twee van op had terwijl de klok nog niet eens 12 uur ’s middags had geslagen.

Maar iets leidde me iedere keer af. Het waren die flitsende figuren in allerlei felle kleurtjes – inclusief afzichtelijke roze broeken – die ik om de paar seconden tegen kwam aan de kant van de weg. Zwoegend en zwetend, zuchtend en steunend, maar met een vastberaden blik in de ogen. Ogen die schreeuwden: “Fuck de oliebollen. Verbranden, zullen we!”

Bij iedere hardloper, fietsers of snelwandelaar zag ik diezelfde blik. Het straalde gewoon van ze af, als een mantra. Want het was 1 januari, tijd voor de ‘new year, new me’ onzin. En dat kon écht niet 24 uur langer wachten. Iedere dag telde, ook al hadden we er de afgelopen maanden massaal schijt aan gehad.

Aan het eind van de autorit had ik zoveel zwoegende en blitse figuren gezien, dat het me duizelde. Ik werd er strontchagrijnig van, nog meer vastberaden om vier oliebollen tegelijkertijd naar binnen te stouwen.

Doelgericht liep ik de keuken in, waar mijn moeder stond te mopperen terwijl ze een salade klaarmaakte. “Stomme dag, Nieuwjaarsdag. De sportscholen zijn niet eens open!” De oliebol die ik net van de schaal pakte, bleef halverwege mijn mond in de lucht hangen. “Meen je dit mam, jij ook al?” Ik stormde de keuken uit om ergens in stilte van mijn vette hap te genieten – ergens waar ik niet gestoord werd met de 1 januari ziekte – toen ik tegen mijn vader op botste. Mijn mond viel open, lag bijna op de vloer.

Daar stond ‘ie, in zo’n stom flitsend pakje. Diezelfde vastberaden fuck-de-oliebollen-blik in zijn ogen. Ik gooide mijn handen theatraal in de lucht. “WAT IS ER IN GODSNAAM MET DE WERELD AAN DE HAND?!” Ik stampte terug naar de keuken, nam de schaal met oliebollen in mijn hand en rende de trap op. “Fuck de goede voornemens. Oliebollen eten, zal ik!”

Ik werd er kotsmisselijk van, en dat lag niet aan het hoge aantal vet dat ik inmiddels tot me genomen had. Het was de 1 januari ziekte, het leger van de goede voornemens, waar ik de grijze haren van kreeg. Driekwart van de bevolking, die massaal op 1 januari besloten om alles wat fout is overboord te gooien. Het motto ‘new year, new me’ nog net niet getatoeëerd op hun lichaam.

Want de eerste dag van het nieuwe jaar is vanzelfsprekend het enige moment om slechte gewoonten overboord te gooien. Doe je er niet meteen aan mee, dan ben je voor de rest van het jaar een hopeloos geval. Tot het weer 1 januari 2017 is, want dan heb je natuurlijk weer een nieuwe kans.

Ik weigerde er aan deel te nemen. En met de schaal op mijn schoot besloot ik – lui dat ik was – mijn favoriete serie te bingewatchen. Wat van korte duur was, want ik had de tv amper aangezet of ik moest de neiging onderdrukken om mijn oliebol tegen het scherm aan te gooien.

Reclame na reclame die inspeelde op de goede voornemens kwam voorbij. De flitsende pakjes, zwoegende mensen in de sportschool en gezonde salades vlogen me om de oren. “GENOEG,” schreeuwde ik. Ik drukte woest op het uit-knopje van de televisie. “Waar is die Nieuwjaarskoek als je hem nodig hebt?”

Love, Bente (2)

Advertenties

4 gedachtes over “Story: Fuck de goede voornemens. Oliebollen eten, zal ik!

  1. chris verhoeven zegt:

    Hoi bente,

    Haha echt grappig geschreven. Inderdaad goede voornemens alom, maar meestal maar van korte duur.

    Ik deed er ook nooit aan mee, tot nu. En maak je geen zorgen. Mijn goede voornemens zijn om mijn huis af te maken, want mijn thaise vrouw komt in september naar Nederland. Ook wil ik thais leren en wil ik mijn blog opbouwen.

    Dus heeft niks te maken met afvallen. Ik was voorheen ook zo. 2 maanden fanatiek naar de sportschool om vervolgens te stoppen. Voor mij niet meer.

    Groeten chris

  2. annawelling zegt:

    Hahaha, ik ben het hier he-le-maal mee eens! Ik vind het ook altijd zó stom dat iedereen , als de klok twaalf uur heeft geslagen, vreselijk lief tegen elkaar doet. Waarom alleen nu en niet gewoon het hele jaar door?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s